تصویربرداری از ماه‌های اورانوس توسط ایرج صفایی در رصدخانه دانشگاه کاشان

۱۶ بهمن ۱۳۹۹ | ۱۱:۲۷ پژوهش
تعداد بازدید:۶۳
سیاره اورانوس در فاصله زیادر از زمین قرار دارد. بنابراین مشاهده ماه‌های این سیاره چندان ساده نیست. تصویربردای از ماه‌های این سیاره با توجه اندازه نچندان بزرگشان و اینکه تنها نور خورشید را بازتاب می‌کنند، در بهترین موقعیت نسبت به ناظر زمینی انجام گرفته است.
تصویربرداری از ماه‌های اورانوس توسط ایرج صفایی در رصدخانه دانشگاه کاشان

تصویربرداری از اورانوس و پنج ماه بزرگ آن توسط ایرج صفایی در رصدخانه دانشگاه کاشان. زمان تصویربرداری بامداد پنج‌شنبه ۱۵ آبان ۱۳۹۹ در ساعت ۰۰:۵۷ به ساعت رسمی ایران بوده است. سیاره اورانوس در زمان تصویربرداری حدودا در فاصله ۲۸۱۱ میلیون کیلومتری زمین بوده است. این فاصله تقریبا برابر با ۱۹ واحد نجومی است. هر واحد نجومی برابر میانگین فاصله زمین تا خورشید است. زاویه قرار گیری اورانوس در این شبها طوری است که محور دوران سیاره در راستای دید ناظران زمینی است. از این روی همه ماه‌های بزرگ آن را می‌توان در تصویر ثبت کرد. در تصویر غیر از پنج ماه بزرگ اورانوس، یک ستاره کم‌نور هم در بالای سیاره دیده می‌شود. قمرهای تیتانیا و آریل در سمت راست، قمر اوبرون در پایین و قمر اومبریل در سمت چپ اورانوس قرار گرفته است. قمر میراندا در بالا و چسبیده به سیاره است و به سختی دیده می‌شود. ظاهرا تاکنون کسی در ایران از ماه‌های سیاره اورانوس تصویربرداری نکرده است.

اورانوس هفتمین سیاره از نظر فاصله نسبت به خورشیدی است. میانگین فاصله آن از خورشید حدود 2،869،600،000 کیلومتر است. از این روی با چشم عریان دیده نمی‌شود. این سیاره سومین سیاره از نظر اندازه در سامانهٔ خورشیدی است. اورانوس هر ۸۴ سال و ۷ روز یک بار به دور خورشید می‌گردد. این سیاره همچنین هر ۱۰ ساعت و ۴۸ دقیقه یک دور به دور خودش می‌چرخد. اورانوس دارای بیش از ۲۷ ماه است. بزرگترین آنها به نام‌های تیتانیا با قطر 1585 کیلومتر، اوبرون با قطر 1550 کیلومتر، اومبریل با قطر 1185 کیلومتر، آریل با قطر 1160 کیلومتر و میراندا با قطر 480 کیلومتر است. سیاره اورانوس را ویلیام هرشل در سال ۱۷۸۱ میلادی کشف کرد.